2026-01 Daar gaan we weer!

We zijn 9 maanden verder. Na een gezellig “Lemson & zo” familie weekend hebben we de tassen omgepakt voor onze nieuwe missie. Deze keer hebben we niet zoveel medische spullen meegenomen, al voelt dat anders als we het mee moeten zeulen. Een paar cadeautjes uiteraard voor de heer en dames die ons weer gaan voorzien van eten en een prettig schoon verblijf. Een deel hadden we al sinds de zomer in huis liggen, een deel op de valreep nog gehaald. I.v.m vroege vlucht slapen we de nacht vooraf in een hotelletje op 500mtr lopen vanaf Schiphol. Dat is ons vorige keer dankzij de spoorwegstaking goed bevallen. Geen reisstress want je komt altijd op tijd aan voor de vlucht. 

De treinreis na de spits was heerlijk rustig, weinig gekakel om ons heen en ruime keuze om te zitten. In krap 2 uurtjes waren we op Schiphol. De incheck bij het hotel was vertrouwd en zo gepiept. Deze keer kozen we voor een Schiphol view ipv streetview. 

Weer eens wat anders. Spullen op de kamer gezet en richting restaurant. Suus koos een rood wijntje bij het eten en ik de Oedipus Gaia (7%) 💪🏽. Daar slapen we straks goed op. 

Mijn maag was overigens al een soort van onrustig voor de reis. Het drukmaken over de douane perikelen was dit keer een dagje te vroeg.

Na een woelige start om de slaap te vinden, toch redelijk goed uitgerust. Ontbijtje, uit checken en naar Schiphol. We hadden de goede rij en vlogen door de bagage-drop-off. Dankzij het gereserveerde tijdslot waren we zo aan de beurt bij de douane. Natuurlijk moest WEER mijn foto tas die gecontroleerd worden. Maar tijd genoeg dus geen stress. Ja, het ziet er uit als een fotolens, dus we mochten door. Ineens was Suus haar paspoort kwijt! STRESS!! “Ik gaf hem aan jou” zei ze. Ik zie maar 1 pas in m’n tasje. -“Echt niet! Je hebt ‘m zelf”. Dus Suus nog eens door al haar tassen en jas- en broekzakken. Geen paspoort! Nu begon ze toch wel bezorgd te raken. “Kijk jíj nou eens in al je zakken!” - “Oké,” zeg ik, “ik kijk nog maar eens bij mij maar ik heb m echt niet!”. Wat denk je…het paspoort in mijn tasje was van Suus😅. De mijne zat in m’n borstzakje. Ik hoefde nog net niet terug naar huis…😬.

Ik wilde lekker over de plaza slenteren maar Suus moest nog van alles mailen. “Jij bent misschien op vakantie, maar ik ben gewoon aan het werk” beet ze me toe. Dus snel richting gate zodat we konden zitten. Laptop op schoot tot we moesten boarden. Twee dingen afgevinkt, nog 1 te gaan voor een rustig hoofd.