Daar gaan we weer !

Slechts een half jaar na vertrek uit Tanzania zijn we weer onderweg. De reis begon een dag eerder dan gepland i.v.m. de treinstaking. Toch maar hotel op Schiphol geboekt dinsdag toen het journaal voor het eerst melding maakte van een mogelijke staking. 
Ed had nog een druk dagje met nabrander-verzoekjes uit Tanzania: jonge kaas om kaassoufflés te maken en stroop voor de pannenkoeken. ✅ kwasten voor de schilder ✅ en foto’s afdrukken voor de hulp✅.

Ik kreeg ondertussen tijdens ingrepen tips over het gebruik van de Airalo e-sim-kaart van wereldreiziger Faith en was daarna thuis druk met pakken en wegen om de juiste kilo’s in de juiste tassen te stouwen. 
Ineens was het 18.45h. Snel naar de trein. Ed begon nog een heel betoog tegen Tom terwijl ik de boel aanjoeg. 19.11 ging de trein! Bepakt en bezakt liepen we in hoog tempo van het parkeerterrein waar ons pukkeltje de komende 3 wkn staat naar de trein die het station al binnen reed. Nog inchecken en net voor de deuren sloten ploften we de trein in. Gehaald! 
Het hotel was hip en grappig, met een semitransparante natte groep in de kamer. Leuk, zo’n schim op het toilet of onder de douche. Pas ‘s morgens ontdekte ik het gordijn waarmee je het schouwspel ook kon afschermen. Een bed over de volle breedte van de kamer met een zacht board tegen de muur zodat je lekker lui tv kan kijken. 
Maar wij gingen beneden een hapje eten. Alles in het Engels natuurlijk. Maar Ed zou Ed niet zijn als hij de bediening geen Nederlands zou leren. Dus “ggggoodeh afont”. 
Heerlijk ontspannen doken we ons king-size bed in met de wekker op half 8. Uitslapen!