2026-05 actielijst afvinken

Geslapen als een os want dankzij de regentijd is het ‘s nachts een aangename temperatuur. Wel met een het tennisracket (electrische vliegenmepper) aan het voeteneinde maar er zijn opvallend weinig muggen.

Ontbijten op de veranda met zachtromige geprakte avocado’s en tomaat op toast. Puur genieten. 

Erik pikte me om 7.20h op voor de overdracht. Onderweg kwamen we doctor in charge zr Marie José tegen. Na de begroeting meteen in de werkstad want Marie José heeft altijd wat te bespreken. De man die direct geopereerd wilde worden is naar het academische ziekenhuis gegaan omdat hij niet wilde wachten. Prima als hij dat kan betalen. En ook daar zal de orthopeed hetzelfde zeggen: eerst ontzwellen. Pole.

Op de overdracht maak ik kennis met de huidige artsen internationale gezondheidszorg (AIG, vroeger tropenarts) in opleiding, Merel en Joep. En met een hele groep ca-assistenten. Meteen even nummer uitwisselen met Merel, altijd handig.

Daarna zoals beloofd naar de dialyse. Revocatus liet me 2 patiënten zien waarvan er eentje mogelijk geschikt was. Ik besprak nogmaals dat we wel echo onderzoek moesten doen en wat randzaken moesten regelen en hij klom meteen in de telefoon. De twee aanwezige dialyse dokters in Bugandu, het grote ziekenhuis hadden tijd dus spraken we met z’n vieren.  Ik moest eerst een soort sollicitatie door, want ze hadden me nog nooit gezien. Toen ik noemde dat ik gepromoveerd was bij dr Tordoir op dialyseshunts kwamen er enthousiaste “ah! ‘s” van de ander kant. En dat ik jaarlijks in Sengerema kom en een collega vaatchirurg om het jaar maakte heb heel enthousiast. Het is momenteel een groot probleem shunts aan te leggen in heel Tanzania. Er zijn 60 dialyse centra en 4-6 centra waar ze een shunt kunnen maken. Telkens als iemand is opgeleid, verdwijnt die weer naar andere takken van de chirurgie sport. Dus als we in Sengerema een lokale chirurg kunnen trainen die blijft zou dat geweldig zijn. Alleen is er ook nog geen “code” in het verzekeringssysteem, waardoor er geen vergoeding kan worden ontvangen door het ziekenhuis. Daar wordt momenteel aan gewerkt. Maar ze wilden graag meedenken hoe te gaan van hier. 

Leuke berichten, en weer een paar extra dingen op mijn actielijst.

Ik wandelde naar de poli. 8.58h: net op tijd. Er zat al een patiënt te wachten maar Constansia die altijd helpt met vertalen, was er nog niet. Dus op een drafje naar het leslokaal om Erik z’n sleutel te halen. Ik opende de deur van de poli en de patient stond meteen achter me. Ik legde uit dat hij nog even moest wachten op de vertaalzuster, en ging binnen het systeem opstarten. Een beetje roestig maar ik kwam er uit. Na 9.15h was er nog steeds niemand. Dan maar in het diepe. Ik verontschuldigde me voor mijn gebrekkige Swahili maar de man vond t wel grappig geloof ik. Met m’n medische vertaalgids, een app en mn eigen kennis kwamen we er uit. Ik was hem net aan het uitleggen dat hij een röntgenfoto nodig had en de logistiek daar omheen (betalen - foto maken - terug voor uitslag) toen Constansia met veel bombarie binnenstoof. Ze was bezig geweest met instructies aan een moeder voor voeden van een kindje met hazenlip. Maar nu was ze er. Een korte schelle lach. En ineens zag ik het en nu kom ik er dus niet meer vanaf: twee druppels water Judeska, een karakter van cabaretier Jandino. De rest van de ochtend ging de glimlach niet meer van m’n gezicht. 

Tijdens de lunch bracht ik Erik op de hoogte van het telefoongesprek met de dialyse van Bugando. Hij dacht aan dezelfde Tanzaniaanse dokter om op te leiden: Mzalifu die al jaren in Sengerema werkt en dus niet zomaar zal vertrekken. 

Na de lunch op zoek naar zr MJ om haar bij te praten en voor akkoord. En daar kwam ook Mzalifu aan. Mooi, dat regelt lekker door. Iedereen aan boord.

We liepen naar de röntgen om te kijken of dr Jacklyn, radioloog, de echo’s kon doen. Helaas lag het apparaat er uit maar zij en nog 2 anderen waren er wel voor opgeleid. Weer een ✅, alleen niet nu maar wsch wel volgende week een echo beschikbaar. We probeerden de handecho van Merel die op zich ook werkte. Maar voor een goed onderzoek moet je allerlei metingen doen, dus dat ging even tussendoor niet lukken. 

Intussen was het gaan stortregenen en de paden tussen de afdelingen stonden ruim onder water. Een Tanzaniaanse nurse met zwart-velours flatjes keek wat sneu. Allen omlopen via de centrale ingang was nog mogelijk van waar ze stond. Goed voor de stappenteller. Ik waadde op m’n teenslippers via de korte route terug. Eerst nog een locker op de OK regelen en Onesmo van de anaesthesie spreken over evt verdoving van de arm. Dat kon nu nog niet maar dat wilde hij en z’n collega’s zeker leren. Mooi. Klusje voor Michiel en Paco die dit jaar allebei nog komen. 

Ik voerde het gesprek via het doorgeefluik van de koffiekamer. Iedereen riep “welkom” en ze vroegen wie er mee waren. Helaas was het deze keer niet gelukt een operatieassistent mee te nemen. Maar toen ik aankondigde dat Anja er snel ook weer is klaarden de gezichten op. Dus de hartelijke groeten terug! 

Terug bij het huis stak een mega slak het pad over. Ik seinde Ed in die meteen op z’n knie dook om hem vast te leggen. 

Daarna moest hij weer aan de slag want we aten zijn butter chicken met chipsi-mayai (friet in een omelet)

Nog even chillen in de zithoek en daarna mocht ik aan m’n online Swahili cursus. Ik leidde mijn mede-cursisten en docent rond met m’n laptop. “Is dat een container…?” Ndiyo- inderdaad. 

(Ed) Mijn opdracht vandaag: 4 bedden omwisselen op de recovery. Deze staan in een container vlakbij ons verblijf. Om niet teveel te sjouwen( Nederlander hè) eerst bekeken of ik wielen kon uitwisselen. Helaas, deze waren dusdanig goed gemonteerd dat dat afviel. Dan maar sjouwen. Een mannetje of 4 nodig gokte ik. Maar daar denken ze in Tanzania net even anders over. Met 2 tuinmannen werd het bed zonder de grond te raken naar het ziekenhuis getild, respect! Onder mijn bezielende leiding🙈. 

Er was echter 1 probleem, de standaard waar het infuus aan hangt was niet uitwisselbaar. Terug bij de container vond ik 1 stang die wel paste, maar geen 4🤔.

In overleg met Erik lagen er in Simba office mogelijk nog meer. Eindscore: 2 stuks met en 2 zonder infuusstang, deze kunnen we na schoonmaken van de bedden omwisselen. 

De oude bedden moet ik nog een opslag voor vinden.