2026-09 op de been

Niet echt een taak vandaag. Vroeg op en op pad met de korte cameralens. Net om de hoek vliegt een dikke zwarte bij, lastig in beeld brengen, dat beest gaat haast nooit zitten. In mijn ooghoek dacht ik wat te zien bewegen. Zal wel een blaadje in de wind zijn dacht ik nog. Maarrr een heeel klein paars dingetje bewoog tergend langzaam op een steeltje. Het was een mini bidsprinkhaantje van een cm of 3. Later zou de iPad er zelfs van vastlopen. 

Tegen 09:30 kwam Jiska melden dat er bij de physiotherapy de protheses gebracht werden. Via haar connecties met Rapid Interventions was het mogelijk gemaakt deze benen te bekostigen en ze werden nu opgehaald door de amputatie-patiënten. Mooie goed passende protheses i.p.v. geen of 20 jaar oud en met een stapel kousen om het passend te krijgen. Dat mocht ik gaan vastleggen. Ff snel koffie en plassen. Uiteraard snel dat mini beest aangewezen en doorrrrr. 

Op de wandelgangen kwamen we (bleek later) al wat patiënten tegen, al dan niet ondersteunt door krukken. Bij de hoofdpoort stond een witte jeep gevuld met donkerbruine benen. Onderbeens, bovenbeens, zelfs tot de heup protheses. Het team moest er om lachen, maar voor mij was het een ongelofelijk schouwspel.Het leek op alsof ze met een praalwagen optocht bezig waren door het ziekenhuis.Allen met een brede grijns op het gelaat ☺️. 

De wachtruimte was vol en ze kwamen op afroep binnen. Eerst wat afwachtende gezichten die snel veranderden in een grote glimlach. Sommigen wat onhandig “lopen”, maar een dame maakte spontaan een dansje en deed meteen een belletje naar huis: ik heb m! Een jonge man van in de 20 maakte een sprongetje en de jongste lieten we een mpira (bal) trappen. Dat gaat goed komen. Alleen buiten nog iedereen op de foto. Mooi in het zonnetje, het moest zo zijn.Bijzonder en mooi om meegemaakt te hebben. 

Het galmt hier vanaf het begin dat er een uil of uilen op het terrein moeten zitten.Maar eens kijken of dat gaat lukken. “Voor in die grote boom Ed”, zei Jiska. Zowaar vond ik dat beest al snel. Hij zat alleen verkeerd om.  Beetje kabaal maken wekte zijn interesse. Ik werd van bovenaf diep aangestaard. Dat kon ook weer afgevinkt, of afgeuilt? Na deze te hebben opgezocht bleek het te gaan over de reusachtige oehoe of melk oehoe,de grootste uil ter wereld, lengte tot 66cm!  en een spanwijdte van anderhalve meter. Ik kan er weer even tegen.