2026-12 Koken met kijker
19 maart 2026 - Sengerema, Tanzania
(Ed) Vroege ochtend deze keer 06:00! Het plan was om de ontwakende dierenwereld op beeld te krijgen. Alles is dan wat trager, net als ik. Helaas was de pret van korte duur, mvua (regen). Daniël zat lekker voor zijn laptopje te werken met een kop chai (thee).
Knippen en plakken en inmeten waar containers geplaatst kunnen/moeten worden. Het voorspel van de mogelijke renovatie van het gehele ziekenhuis. Hij heeft thuis een maquette gemaakt in 3D. Als je van boven op dit geheel kijkt kan je het voor en na zien. Dit alles heeft hij heelhuids weten mee te nemen in zijn koffer(s). Prachtig gedaan vind ik in ieder geval. Om een goed beeld te krijgen van waar dit moet komen, was ik vandaag de fotograaf om dit te realiseren. Mits goed onthouden moeten de containers het nieuwe onderkomen van de technische dienst worden. Maar dat zit nog in de pen, dus… Dit alles wordt binnenkort gepresenteerd in de grote onderwijsruimte op de 2de verdieping.
Inmiddels heeft Daniel een hardboard plaat op maat gezaagd. 1,5x1 m, een beste plaat. Een mooi houten tafel om dit gevaarte te kunnen dragen stond gelukkig ook in een container. Als dat maar door de deur past.
Olivier was de poli aan het draaien met Lisa. Heejjjj Ed, kahawa (koffie). Tuurlijk die staat al klaar hoor. Mooi kom ik straks een bakkie doen. In de wachtkamer buiten zat het jongetje waar ik de foto van het baltrappen had gemaakt. Ik zwaaide om te laten zien dat ik hem herkende. Hij keek ernstig verbaast. Het zal wel zijn zoals wij met de Tanzanianen ze lijken allemaal op elkaar
Susan was zowaar rond de middag (14.30h) terug op tijd voor lunch. Hoe gaat het vroeg ik? De heup voelde na de judorol van gisteren nog wat beurs aan, en nog een licht pijntje rond de pols. Opereren gaat prima, maar zware tassen tillen is voorlopig uit den boze. De val is waarschijnlijk gebroken door haar telefoon. Want vanochtend vertoonde haar beeldscherm een knipperende storing. Als de telefoon uitvalt ben je redelijk verloren hier. Omdat we geen simkaart konden krijgen draait alle communicatie over whatsapp. De oplossing werd een middag vullende activiteit, waarvan hier de korte versie. Daniël had een reserve iPhone bij zich. Dus simkaart omgezet. Toen stonden whatsapp en de contacten van Suus er niet op. Toch maar alles overzetten dan. Dat duurde een schamele 2 uur. En hij is nu (22.30h) nog bezig met alle apps installeren…
Door de dag heen heb ik geprobeerd Anna nieuw gerecht te leren koken met de kippen van gisteren: Pilav met mango en kip. Van het snijden tot het sudderen. Iets nieuws is altijd een dingetje. Ze denken gewoon, ooo Ed kookt dikke prima. Dus Suus legde uit dat Ana het recept moest leren zodat er af en toe wat anders te eten op tafel staat. Er is nu een soort weekschema. Voor ons niet zo erg, maar als je hier langer zit is afwisseling toch wel fijn. Maar recepten zijn een dingetje. 1+1 is 2 weten ze prima, maar een recept voor 2 personen omzetten naar 6 is andere koek. Je maakt het gewoon hoe het je geleerd is. Bijvoorbeeld: "kun je macaronisaus maken voor ons twee? Dat wordt standaard een pan voor ruim 8 personen want zo heeft ze het geleerd van m'n neef", aldus Jiska. "Ook als je zegt “niet te veel” of “maak het maar in die kleine pan”. Dus dan gaan er weer bakjes in de vriezer..." Dit weekend blijven we in Sengerema dan hebben we mooi de tijd om te proberen dit toch aan het verstand te krijgen .
Het was tijdens de avond maaltijd opvallend stil. Gelukkig viel mijn hele kip( eerste keer) goed in de smaak. Kent ie wel, kokuh ! (Brabants).


Gedonder met telefoon.
Niet helemaal ongeschonden na val. O jee, die pols.......dat kan al helemaal niet.
Wel lekker voor iedereen gekookt Ed. Als katjes muizen........
Logistiek en kokkerellen is ook een beetje jou ding. Zo te lezen krijg je daar in iedergeval geen klachten over. Een van de bijgevoegde foto's ( de vrouw met het kindje op de rug( vind ik bijzonder mooi. Toppie